Рыцарства ўсё сышлося

Отрывок из рыцарской поэмы 1585 г.
Слова Андрея Рымши из поэмы "Десятелетняя повесть военных дел князя Криштофа Радзивилла". Повесть издана в 1585 г. в Вильне, описание событий 1580 г. Перевод с польского выполнен А. Дитрихом и передан группе "Стары Ольса". Перевод согласно: Andrzej Rymsza. Dziesięćroczna powieść wojennych spraw// Archiwum Literackie, 4. Miscellanea Staropolskie. T. XVI. Warszawa, 1972.
Музыка из нотного сборника "Piesni Chwal Boskich” Яна Зарембы 1558 г. Адаптация текста к мелодии выполнена З. Сосновским.
Андрей Рымша (около 1550 – после 1595) – известный белорусский поэт, писал на старобелорусском и польском языках, основатель в белорусской литературе жанра "эпикграммы", профессиональный военный, участвовал во многих битвах и походах.
"Piesni Chwal Boskich” (другое название "Брестский канционал") – первый печатный нотный сборник не только в Беларуси, но и в Восточной Европе. "Брестский канционал" издан при фундации Радзивиллов в Бресте в 1588 г. (переиздан в Несвиже и Вильне). Про авторитет и популярность данного сборника говорит тот факт, что 38 песен из него вошли в "Приложение" к "Краковскому канционалу" 1559 г.

Рыцарства ўсё сышлося слаўнае залатое
Да князя Радзівіла ў Селішча Ямское

Дым ужо за агнішчам ўгору слупом нясецца
Кроў ужо маскавітаў струмянём ліецца

Тры пасткі па ўзлессі ворагі прыхавалі
Скеміўшы тое літвіны з коней пассядалі

Ворагаў у засадах, гэтых ды парубілі
Як свіней калолі, у балоце тапілі.

Але ж наперад паімчаў, гуф літоўскі лепшы
Трапіў у пастку да стральцоў, да стральцоў пярвейшых

Дружныя залпы стральцы, па літвінах пусцілі
Потым нашых вершнікаў на канях парубілі.

Палеглі слаўны рыцары, Зянкевіч ды Ціхінскі
Быў жа яшчэ забіты там, рыцар Ян Тымінскі

Ўсе яны служылі ў Ёрдановай роце
Доўг свой Айчыне аддалі рыцарскі ў годнай цноце

Многія князя рыцары праз ворага падманы
Зведалі ран крывавых, цяжкія мелі раны.

Ды Радзівіла слугі, раны ператрывалі
За кроў забітых літвінаў ворага пакаралі

Шмат хто у бітве з ворагаў там галавы пазбыўся
Ці пад ударам дзіды навек угаманіўся

Секлі баярскія ілбы, секлі і білі многа
Там жа вязалі у палон маскаля ліхога.

Гетман аплакаў палеглых, годна іх пахаваўшы
Славу героям навякі, гонар ім абяцаўшы

Рыцараў ды герояў, войска суправаджала,
Славаю іх апошні шлях годна аздабляла.

Гетман зноў загадаў трубіць, коней зноў асядлаці
Прагне ў сечы лютай зноў маскоўца спаткаці.